Polska Izba Ubezpieczeń objęła patronatem Pierwsze Mistrzostwa Polski Środowisk Ubezpieczeniowych w ramach działalności Beskidzkiego Stowarzyszenia Brydża Sportowego.. Poniżej dostępny jest program Pmistrzostw. Znaleźć tam można także zasady zgłaszania drużyn. Gorąco zachęcamy do wzięcia udziału w mistrzostwach.
Stanowisko Polskiej Izby Ubezpieczeń w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych
Informacje o pracach nad wprowadzeniem w Polsce podatku od niektórych instytucji finansowych, mającego obciążyć także towarzystwa ubezpieczeń, pojawiły się w ostatnim czasie zarówno ze strony przedstawicieli parlamentu jak i administracji państwowej. Zarząd Polskiej Izby Ubezpieczeń przyjmuje te zapowiedzi z ogromnym niepokojem.
1. Sytuacja finansowa towarzystw ubezpieczeń, zwłaszcza majątkowych, jest obecnie bardzo trudna. Po trzech kwartałach strata techniczna w ubezpieczeniach majątkowych przekracza 1,1 mld zł. Główną przyczyną są wysokie odszkodowania, związane przede wszystkim z zeszłoroczną powodzią, srogą zimą, a także bardzo trudne otoczenie rynkowe. W 2010 r. ubezpieczyciele wypłacili 1,6 mld zł odszkodowań za ponad 260 tys. szkód powodziowych. Złożony obecnie w Sejmie projekt oznacza obciążenie zakładów ubezpieczeń kwotą ponad pół miliarda złotych rocznie, co przyczyni się do pogorszenia ich sytuacji. Przełoży się to bezpośrednio na bezpieczeństwo poszkodowanych a zakłady ubezpieczeń nie będą miały innego wyjścia, jak przenieść koszty ewentualnego podatku na klientów.
2. Wszystkie przyjęte w ostatnim czasie rozwiązania prawne pogorszyły rentowność ubezpieczycieli, a przed nimi stoją dodatkowe wyzwania związane z dużo bardziej restrykcyjnym europejskim modelem wypłacalności – Solvency II. W Unii Europejskiej podejmuje się obecnie prace nad wspólnym ubezpieczeniowym systemem gwarancyjnym, który podniesie dodatkowo koszty prowadzenia działalności ubezpieczeniowej.
3. Ubezpieczyciele udowodnili, iż w czasach kryzysu pełnią rolę stabilizującą i chroniącą gospodarkę. Zarówno poprzez ostrożne gospodarowanie aktywami jak i poprzez ochronę ubezpieczeniową, która obejmuje ryzyko między innymi utraty pracy, niespłacenia kredytu, bankructwa kontrahenta.
4. Opodatkowanie całości aktywów, oznacza także obciążenie środków stanowiących pokrycie zobowiązań wobec klientów i poszkodowanych, a w przypadku ubezpieczeń długoterminowych, opodatkowany zostanie kapitał gromadzony na rzecz ubezpieczonych. Podatek zdezaktualizuje wyliczenia ryzyka wypłaty świadczenia z momentu zawarcia umowy ubezpieczenia. Stworzy to systemowe ryzyko dla ubezpieczycieli podejmujących długoterminowe zobowiązania na rzecz swoich klientów i z litery prawa zobowiązanych dołożyć wszelkiej staranności w ich wycenie.
5. Rynek ubezpieczeń stanowi około 4 proc. polskiego PKB, a sektor ubezpieczeniowy lokuje swoje aktywa niemal wyłącznie w bezpieczne instrumenty dłużne, emitowane przez państwo polskie. Wprowadzenie podatku ograniczy zdolność towarzystw ubezpieczeń do lokowania środków w bezpieczne papiery wartościowe. Dziś około 13 proc. długu Skarbu Państwa, związanego z krajowymi skarbowymi papierami wartościowymi, to aktywa ubezpieczycieli.
6. Rynek ubezpieczeń to przede wszystkim około 130 tys. tworzących go osób. Dodatkowe obciążenia fiskalne mogą wywołać konieczność redukcji zatrudnienia i tym samym zwiększenia obciążeń budżetu państwa.
7. Polska należy do krajów, w których skłonność do dobrowolnego ubezpieczania się jest bardzo niska. Zwiększona presja fiskalna, a co za tym idzie wyższe ceny spowodują, iż coraz mniej osób będzie stać na ubezpieczenie najcenniejszych dla siebie wartości – życia, zdrowia i mienia. Mniej osób także będzie mogło pozwolić sobie na oszczędzanie na przyszłość – nabywając dobrowolne produkty emerytalne.
8. Budżet państwa musi być gotowy na to, że im mniej osób stać będzie na ubezpieczenie, tym większe będą musiały być wypłacane z publicznych pieniędzy rekompensaty np. za szkody żywiołowe.
9. W czasie kryzysu polski sektor ubezpieczeniowy nie korzystał z żadnej pomocy publicznej. Tymczasem w krajach, w których taki podatek funkcjonuje, jest on konsekwencją, pomocy publicznej udzielonej instytucjom finansowym danego kraju.
10. Polski rynek ubezpieczeniowy należy do najbardziej regulowanych, w związku z tym ubezpieczyciele już dziś ponoszą wysokie koszty funkcjonowania takich instytucji jak Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, Urząd Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Ubezpieczonych, oraz Państwowa i Ochotnicza Straż Pożarna. Ubezpieczyciele finansują również budowę Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, na którą wyłożyli w ciągu siedmiu lat ponad 430 mln zł złotych.
Mając na uwadze wszystkie powyższe elementy, Zarząd Polskiej Izby Ubezpieczeń zwraca się z apelem do wszystkich parlamentarzystów oraz członków rządu o podjęcie decyzji o niewprowadzaniu w Polsce nowego podatku obejmującego towarzystwa ubezpieczeń, a także inne podmioty sektora finansowego.
Polska Izba Ubezpieczeń przekazała pięciu szkołom pożarniczym Państwowej Straży Pożarnej środki na zakup specjalistycznych pomp wraz z pełnym osprzętem. Urządzenia te są niezbędne do niesienia pomocy na terenach dotkniętych przez powodzie.
Decyzja o przekazaniu szkołom Państwowej Straży Pożarnej pieniędzy na zakup sprzętu zrodziła się w 2010 r. Po tragicznych wydarzeniach, które w okresie czerwiec-wrzesień 2010 r. dotknęły kilkaset tysięcy ludzi, zarząd PIU zwrócił się do kierownictwa Państwowej Straży Pożarnej z prośbą o wskazanie sprzętu, który byłby najbardziej przydatny w walce z powodzią.
– Zależało nam na opinii profesjonalistów, którzy na co dzień walczą ze skutkami żywiołów. Dzięki temu mamy gwarancję, że przekazane przez PIU środki rzeczywiście posłużyły zakupowi potrzebnego i nowoczesnego sprzętu. Najbardziej życzyłbym sobie, aby sprzęt ten nie musiał być w ogóle używany. Niestety ostatnie lata pokazują, że zjawiska klęskowe będą na terenie Polski występować coraz częściej – mówi Jan Grzegorz Prądzyński, Prezes Zarządu PIU.
W nowe pompy wraz z pełnym osprzętem wyposażone zostały szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Bydgoszczy i Częstochowie.
– Dzięki środkom finansowym przekazanym w ramach darowizny przez PIU, możliwy był zakup motopomp WT 30X Honda oraz motopomp pływających Niagara. Sprzęt, ten z uwagi na swoje parametry, służy do działań przeciwpowodziowych oraz usuwania skutków podtopień i powodzi. Dlatego też chciałbym wyrazić wdzięczność za wsparcie i docenioną rolę Państwowej Straży Pożarnej podczas prowadzenia tego rodzaju działań i niesienia pomocy poszkodowanym – mówi generał brygadier Wiesław Leśniakiewicz, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.
Podziękowania od Szkoły Aspirantów PSP w Poznaniu
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. skargi kasacyjnej zakładu ubezpieczeń uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (wyrok NSA z dnia 20.07.2010 r. I OSK 465/10).
Postępowanie dotyczyło wniosku zakładu ubezpieczeń do Starosty Powiatu o przekazania kopii dokumentów sprowadzenia pojazdu z zagranicy (VAT 25, dokumenty celne, umowa sprzedaży, zagraniczny dowód rejestracyjny oraz inne, niezbędne do zarejestrowania pojazdu), a jego powodem było prowadzenie sprawy o likwidację szkody w związku z kradzieżą tego pojazdu. Wnoszący podanie powołał się na przepis ustawy art. 25. Ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej. Po uzyskaniu odmowy sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który podtrzymał niekorzystne dla zakładu ubezpieczeń stanowisko opierając się na własnej interpretacji art. 80 c ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, pomijając jednocześnie art. 25 ustawy o działalności ubezpieczeniowej.
W ocenie NSA: „Artykuł 25 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej stanowi samoistną podstawę prawną do domagania się przez zakład ubezpieczeń, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie od innych podmiotów jakimi są sądy, prokuratura, policja, organy i instytucje określonych informacji i materiałów. Chodzi tu o informacje i materiały będące w dyspozycji podmiotów zobowiązanych do ich udostępnienia niezależnie od sposobu w jaki weszły w ich posiadanie. Koniecznym warunkiem jest natomiast aby informacje lub materiały o jakich mowa w art. 25 ust. 1 ustawy były niezbędne zakładowi ubezpieczeń w celu realizacji zadań określonych w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej”
W praktyce wyrok ten wskazuje na możliwość skutecznego uzyskiwania przez zakłady ubezpieczeń dokumentów będących podstawą rejestracji pojazdów sprowadzanych z zagranicy a będących w posiadaniu starostwa powiatowego.
Może okazać się on również istotnym w ewentualnych postępowaniach przed Samorządowymi Kolegiami Odwoławczymi, Wojewódzkimi Sadami Administracyjnymi czy Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Z pełną treścią wyroku można zapoznać się TUTAJ
Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w Laskach od stu lat niesie pomoc setkom niewidomych dzieci. Działalność ośrodka nie byłaby możliwa bez wsparcia tysięcy ludzi dobrej woli, bezinteresownie wspierających Towarzystwo finansowo. Ich świadectwa, które zebraliśmy, są tego najlepszym dowodem.
Wiem, że moje pieniądze przyczynią się do czegoś dobrego i to niekoniecznie na poziomie materialnym, bo np. umożliwią dzieciom z Lasek częstszy kontakt z rodzicami. Są one też dobrą energią. Teraz ja przekazuję ją innym, może ktoś kiedyś przekaże ją mnie. W sumie trudno to napisać – pomagam i już!
Paulina
Działalność Towarzystwa nie opiera się wyłącznie na codziennej opiece nad niewidomymi. To również wiele innych projektów, m.in. Ośrodek Rehabilitacyjno-Wypoczynkowy w Sobieszewie.
Wspieram ośrodek dla dzieci niewidomych w Laskach, gdyż dzięki nim dostrzegam rzeczy, których poprzednio, mimo doskonałego wzroku, w ogóle nie zauważałam.
Katarzyna
Również Ty możesz wesprzeć Towarzystwo w Laskach. Dzięki 1 proc. podatku, łatwiej będzie zapewnić opiekę niewidomym dzieciom. Taki dar nic nie kosztuje, a dla wielu niepełnosprawnych dzieci będzie nie do przecenienia.
Dlaczego to robię? Bo dobrze jest pomagać!
Anna
Dane towarzystwa, dzięki którym możesz przekazać 1 proc. podatku, znajdziesz na www.laski.edu.pl. Więcej możesz dowiedzieć się, pisząc na adres katarzyna.wojciechowska@laski.edu.pl
Tutaj możesz obejrzeć film promujący akcję 1 proc. podatku dla ośrodka w Laskach
Banki i firmy ubezpieczeniowe kolejny raz łączą siły, aby wyjść naprzeciw potrzebom klientów i zapewnić im większe poczucie bezpieczeństwa oraz łatwiejszy dostęp do informacji. Związek Banków Polskich i Polska Izba Ubezpieczeń stworzyły II Rekomendację Dobrych Praktyk Bancassurance, aby zabezpieczyć ekonomiczne i prawne interesy klientów.
Opracowany przez Związek Banków Polskich i Polską Izbę Ubezpieczeń dokument „Rekomendacja w sprawie dobrych praktyk w zakresie ubezpieczeń finansowych powiązanych z produktami bankowymi zabezpieczonymi hipotecznie” ma na celu określenie przejrzystych zasad relacji Bank – Klient. Rekomendacja reguluje ogólne zasady postępowania banku zawierającego w imieniu własnym i na własny rachunek umowę ubezpieczenia finansowego. Jest to polisa zapewniająca pokrycie strat banku, spowodowanych zajściem zdarzeń objętych ochroną, związanych z kredytem (lub pożyczką) zabezpieczoną hipotecznie. ZBP zwróci się do banków z prośbą o wdrożenie postanowień Rekomendacji do lipca 2011 roku.
„Zakładamy że w wyniku wdrożenia rekomendacji ujednolicony zostanie sposób konstruowania ubezpieczeń finansowych oraz relacje pomiędzy bankiem a ubezpieczycielem. Ustalone zostaną standardy polityki informacyjnej wobec klientów, zapewniona odpowiednia zawartość informacyjna umów oraz innych materiałów reklamowych czy informacyjnych przekazywanych klientom” – powiedział Krzysztof Pietraszkiewicz, Prezes Związku Banków Polskich.
W Rekomendacji wskazuje się wyraźnie, że dokumenty przekazywane klientowi powinny być napisane w sposób jasny i jednoznaczny, a wszelkie wątpliwości będą interpretowane na korzyść klienta. „Dotyczy to przede wszystkim kluczowych definicji, jak np. wymagany wkład własny. Z otrzymywanych przez nas sygnałów wynika, że w relacjach banków z potencjalnymi kredytobiorcami dochodziło do nieporozumień właśnie z powodu nie dość precyzyjnych definicji. Rekomendacja rozwiązuje ten problem” – powiedział Jan Grzegorz Prądzyński, Prezes Zarządu Polskiej Izby Ubezpieczeń.
Rekomendacja obejmie cztery rodzaje umów ubezpieczeniowych, które zostały uznane za najpopularniejsze w kontekście kredytów hipotecznych: ubezpieczenie pomostowe, ubezpieczenie niskiego wkładu (brakującego wkładu własnego), ubezpieczenie wartości nieruchomości oraz ubezpieczenie tytułu prawnego. Centralną i najważniejszą częścią Rekomendacji jest określenie obowiązków informacyjnych banku wobec klienta, czyli zapewnienie mu informacji o zawartej przez bank umowie ubezpieczenia finansowego. Dokumenty udostępniane klientom muszą zawierać następujące informacje: przedmiot ubezpieczenia, zakres ochrony ubezpieczeniowej, informacje o podmiocie uprawnionym do otrzymania odszkodowania, informację o uprawnieniu zakładu ubezpieczeń do regresu wobec klienta.
Zgodnie z opinią wyrażaną wielokrotnie między innymi przez organ nadzoru w Rekomendacji umieszczono wyraźne wskazanie, iż klient nie może ponosić ciężaru składki ubezpieczeniowej, szczególnie że do jej zapłaty zobowiązany jest bank jako ubezpieczający. Analogicznie do zasad przyjętych już w pierwszej rekomendacji dotyczącej ubezpieczeń grupowych, wskazano także, iż koszty związane z podwyższonym ryzykiem Banku będą naliczane wyłącznie za okres, w którym to ryzyko występuje.
Po wejściu w życie Rekomendacji Związek Banków Polskich zamierza monitorować jej stosowanie i powszechność, oraz komunikować postępy w jej wdrażaniu przez kolejne banki i firmy ubezpieczeniowe. ZBP liczy na to, że Dobre Praktyki Bancassurance staną się powszechnie obowiązującym standardem w zakresie ubezpieczeń powiązanych z produktami bankowymi i będą zapewniać wysoką jakość usług świadczonych przez banki.
W 2009 roku wdrożona została I Rekomendacja, dotyczyła ona ubezpieczeń ochronnych powiązanych z produktami bankowymi, realizowanych w formule ubezpieczeń grupowych. Główną część Rekomendacji stanowiły obowiązki banku z zakresu przekazywania klientowi przejrzystych i pełnych informacji o warunkach ochrony ubezpieczeniowej, którą jest on obejmowany. Po ogłoszeniu I Rekomendacji ZBP i PIU analizowały także liczbę skarg napływających do Bankowego Arbitrażu Konsumenckiego z tego zakresu tematycznego. W 2010 roku odnotowano wyraźnie mniejszą liczbę skarg. Tak więc można uznać, że zaproponowane rozwiązania przyjęły się na rynku i spełniają swoją rolę.
PIU oraz ZBP rozpoczęły już także prace nad III rekomendacją dla rynku bancassurance. Będzie ona dotyczyła kolejnej dużej i niezwykle ważnej części rynku – ubezpieczeń oszczędnościowych i inwestycyjnych. Prośby o ewentualne uwagi i sugestie do III Rekomendacji zostały już wysłane do przedstawicieli Ministerstwa Finansów, KNF, Rzecznika Ubezpieczonych, UOKiK, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania.
Prezentacja na temat II Rekomendacji
Treść II Rekomendacji
Polska Izba Ubezpieczeń przygotowała dla zakładów ubezpieczeń broszurę pt: „Programy audytu wybranych procesów/obszarów w zakładach ubezpieczeń cz. II”. Opracowanie zostało przygotowane przez Podkomisję ds. Audytu i Kontroli Wewnętrznej, działającą w ramach Komisji Ekonomiczno Finansowej PIU i jest kontynuacją wydanej w grudniu 2009 publikacji „Programy audytu wybranych procesów / obszarów w zakładach ubezpieczeń cz. I”.
Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie PIU powierzyło Andrzejowi Maciążkowi – dotychczas członkowi zarządu PIU – funkcję wiceprezesa zarządu Izby.
Andrzej Maciążek związany jest z PIU od 2000 r. Początkowo pełnił funkcję doradcy prezesa, a następnie Dyrektora Biura PIU. W 2008 r. powołany został na członka zarządu. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie powierzyło też po raz kolejny funkcję członka Komisji Rewizyjnej Panu Andrzejowi Jarczykowi, prezesowi zarządu Grupy Uniqa.
Walne Zgromadzenie postanowiło przyznać osobom szczególnie zaangażowanym w prace dla rynku ubezpieczeniowego w Polsce, odznaki „Za Zasługi dla Ubezpieczeń”. Odznaki otrzymali: Pani Grażyna Golińska, Pani Magdalena Kaczmarek, Pani Katarzyna Kasztelan-Przybylska, Pan Piotr Adamczyk, Pan Andrzej Janc, Pan Zbigniew Jęksa, Pan Radosław Kamiński, Pan Adam Muzioł, Pan Jakub Nawracała, Pan Piotr Szlenk, Pan Paul Villemagne.
Kancelaria odszkodowawcza Casus musi przeprosić zakłady ubezpieczeń oraz sprostować wszystkie nieprawdziwe informacje, dotyczące rzekomego zaniżania odszkodowań przez ubezpieczycieli.
To efekt ugody zawartej przed Sądem Okręgowym w Warszawie pomiędzy Polską Izbą Ubezpieczeń a firmą Casus Dochodzenie Roszczeń Ubezpieczeniowych. Sprostowanie informacji używanych przez Casus w materiałach reklamowych ma ukazać się w dwukrotnie w „Dzienniku Gazecie Prawnej” oraz dwukrotnie w dzienniku „Metro”. Ich treść, zgodnie z zawartą ugodą, wyglądać będzie następująco:
„Casus Dochodzenie Roszczeń Ubezpieczeniowych przeprasza zakłady ubezpieczeń za rozpowszechnianie w reklamie nieprawdziwych informacji dotyczących zaniżania przez zakłady ubezpieczeń wypłacanych odszkodowań. Casus oświadcza, iż nie miał zamiaru sugerować, iż korzystanie z jego usług jest niezbędne dla uzyskania odszkodowania”.
– Zawarta ugoda jasno wskazuje, że Kancelaria Casus używała informacji nieprawdziwych. Mam nadzieję, że dzięki ugodzie właściwy i zgodny z prawdą obraz rynku ubezpieczeniowego dotrze przede wszystkim do świadomości klientów – mówi Jan Grzegorz Prądzyński, prezes zarządu PIU.
Kancelaria Casus ma także przekazać 2000 zł na konto fundacji Towarzystwo Przyjaciół Centrum Zdrowia Dziecka z przeznaczeniem na wsparcie Biblioteki Naukowej Instytutu „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka”.
Proces o naruszenie dóbr osobistych został wytoczony kancelarii Casus przez Polską Izbę Ubezpieczeń w połowie 2009 r. Związany był on z reklamami kancelarii, mówiącymi iż „w ponad 99 proc. przypadków zakłady ubezpieczeń zaniżają wypłacane odszkodowania” i sugerującymi konieczność skorzystania z usług kancelarii odszkodowawczej Casus z celu otrzymania należnego odszkodowania.
Polska Izba Ubezpieczeń prezentuje raport Europejskiego Stowarzyszenia Ubezpieczycieli – CEA pt. „Europejski rynek ubezpieczeń komunikacyjnych”. W połowie roku Izba przekazała zakładom ubezpieczeń oryginalną, anglojęzyczną wersję raportu, zapowiadając jego tłumaczenie na język polski.
Raport zawiera ciekawy przekrój danych w zakresie ubezpieczeń komunikacyjnych zarówno w skali poszczególnych krajów, jak i tendencji z przestrzeni kilku lat.
